«اجخا» واژهای قدیمی در زبان فارسی و عربی است که صفتی از «جَخو» به شمار میرود و به حالت پوست یا ظاهر بدن اشاره دارد. این کلمه به معنای فراخی پوست و شل بودن آن است و در توصیف وضعیت جسمانی یا ظاهری بدن به کار میرود. در متون کهن مانند منتهیالارب، «اجخا» برای بیان حالت استرخا و شل بودن پوست یا اندامها ذکر شده است. این واژه بیشتر در نوشتههای ادبی و پزشکی قدیمی دیده میشود و کاربرد روزمره ندارد. «اجخا» میتواند بار معنایی توصیفی داشته باشد و برای اشاره به افرادی که پوست یا بدنشان نرم و راحت است استفاده شود. مؤنث این واژه «جَخواء» است و در متون قدیمی برای توصیف زنان یا موجودات مونث به کار رفته است. کاربرد این واژه در متون کلاسیک برای توصیف زیبایی، ضعف یا نرمی پوست و بدن به کار رفته و بار معنایی مثبت یا منفی آن بسته به متن است.
اجخا
لغت نامه دهخدا
اجخا. [ اَ ] ( ع ص ) نعت از جَخو، بمعنی فراخی پوست و استرخای آن. ( منتهی الارب ). مؤنث: جَخواء.