ابی فؤن
لغت نامه دهخدا
ابی فؤن. [ اُ ف ُ ءَ ] ( معرب، اِ ) گلی است کبود که بیشتر در گندم زارها روید از خانواده قنطوریون و آنرا به ترکی حسن بیگ اودی و در تداول عوام زارعین نان روغنی گویند. و عربی آن مرّار باشد.
فرهنگ فارسی
گلی است کبود که بیشتر در گندم زار ها روید