ابومحمد عبدالله بن محمد محدث اصفهانی
ابومحمّد عبدالله بن محمد بن جعفر بن حیان اصفهانی، مشهور به ابوالشیخ اصفهانی، یکی از محدثان و مورّخان برجستهای است که در قرن سوم و چهاردهم هجری قمری زیست. در منابع آمده است که وی در سال ۲۷۴ هـ ق متولّد شد و در آخر محرم سال ۳۶۹ هـ ق درگذشت. او را به نام «ابومحمد عبدالله بن محمد بن جعفر بن حیان» معرفی کردهاند و گاهی با نسب «حیانی» نیز خوانده شده است. ابوالشیخ اصفهانی در زمینه حدیث و تاریخ فعال بود و شاگردان و راویانی داشت که در نقل علم او نقش داشتند. از آثار وی یکی کتاب «اخلاق النبي و آدابه» است که در آن جنبههای اخلاقی و سلوکی پیامبر اسلام را از دیدگاه سنت اسلامی بررسی کرده است.
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] ابومحمد عبداللّه بن محمد محدث اصفهانی، از محدّثین عامّه اصفهان بوده است.
ابومحمّد عبداللّه بن محمّد اصفهانی، از محدّثین عامّه اصفهان بوده است. او از محمّد بن سعید شافعی روایت می کند.
شمس الدین ذهبی، محمد بن احمد، میزان الاعتدال، ج۳، ص۵۴.
۱. ↑ شمس الدین ذهبی، محمد بن احمد، میزان الاعتدال، ج۳، ص۵۴.
مهدوی، سیدمصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۴، ص۳۴۷.
...