ابوالمساکین
لغت نامه دهخدا
ابوالمساکین. [ اَ بُل ْ م َ ] ( ع ص مرکب، اِ مرکب ) آنکه غم مسکینان خورد. آنکه بمساکین اعانت کند.
ابوالمساکین. [ اَ بُل ْ م َ ]( اِخ ) لقبی که رسول صلی اﷲ علیه و آله، ابوعبداﷲ جعفربن ابیطالب را داد، از بسیاری رأفت وی بمسکینان.
جمله سازی با ابوالمساکین
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در تاریخ اسلام، برخی از بزرگان و نیکوکاران به دلیل بخشش بیدریغ و همیشگی ثروت خود به نیازمندان، با لقب ابوالمساکین شناخته میشدند.
💡 آن مرد که تمام عمر خود را وقف کمک به بیوه و یتیم کرده بود، در میان مردم محله به عنوان ابوالمساکین شهرت داشت.
💡 برخلاف ثروتمندان خودخواه، او با روحیهای بسیار بخشنده زندگی میکرد و همواره از او با عنوان احترامآمیز ابوالمساکین یاد میشد.