ابوالحسن علی باقولی اصفهانی

ابوالحسن علی بن حسین باقولی اصفهانی از دانشمندان، مفسران و نحویان برجسته قرن ششم هجری قمری به شمار می‌آید. او در شهر اصفهان به دنیا آمد و در همان فضای علمی و فرهنگی رشد یافت. باقولی در علوم مختلف اسلامی، به‌ویژه تفسیر قرآن و دانش نحو، تبحر و مهارت قابل توجهی داشت. وی آثار متعددی در زمینه تفسیر و علوم قرآنی از خود به جای گذاشته است که نشان‌دهنده گستره دانش اوست. به دلیل جامعیت علمی و تسلط او بر شاخه‌های گوناگون دانش، در زمان خود به «جامع العلوم» و «جوامع العلوم» شهرت یافت. این عنوان نشان‌دهنده توانایی او در گردآوری و ترکیب دانش‌های مختلف در یک چارچوب منسجم علمی است. در منابع تاریخی آمده است که او نابینا بوده و به همین سبب با لقب «ضریر» نیز شناخته می‌شده است. با وجود این محدودیت جسمی، او توانست جایگاهی مهم در میان عالمان زمان خود به دست آورد. تبحر او در علوم ادبی و دینی باعث شد نامش در میان مفسران و نحویان برجسته باقی بماند.