ابو ملک

لغت نامه دهخدا

ابوملک. [ اَ ؟ ] ( اِخ ) او راست: کتاب خلق الانسان. ( ابن الندیم ).
ابوملک. [ اَ ؟ ] ( اِخ ) الأعرج. او را سی ورقه شعر است. ( ابن الندیم ).

او را سی ورقه شعر است