ابناؤکم

«أَبناؤُکُمْ» واژه‌ای عربی است که به معنای «فرزندان شما» یا «پسران شما» به کار می‌رود و بیشتر در متون دینی و قرآنی دیده می‌شود. این کلمه از ریشه «بنو» گرفته شده است که در زبان عربی به معنای زادن، فرزند و نسل می‌آید. «أَبناؤُ» جمع واژه «اِبن» به معنای پسر یا فرزند است و «کُم» ضمیر متصل خطاب به جمع، به معنای «شما» می‌باشد. ترکیب این دو بخش، واژه‌ای می‌سازد که به‌طور مستقیم به فرزندان مخاطبان اشاره دارد. در قرآن کریم، «أَبناؤُکُمْ» معمولاً در آیاتی به کار رفته که به روابط خانوادگی، مسئولیت‌های اجتماعی یا مسائل اعتقادی اشاره دارند. این واژه تنها یک نسبت خونی ساده را بیان نمی‌کند، بلکه گاهی بار معنایی تربیتی، اخلاقی و مسئولیتی نیز دارد. استفاده از «أَبناؤُکُمْ» در متون دینی، اهمیت جایگاه فرزندان در خانواده و جامعه را یادآور می‌شود. به طور کلی، «أَبناؤُکُمْ» به معنای فرزندان شماست و واژه‌ای ریشه‌دار در زبان عربی با کاربرد گسترده در قرآن و متون اسلامی محسوب می‌شود.