ابن سکون ابوالحسن علی بن محمد حلی

[ویکی فقه] اِبْن ِ سَکون، ابوالحسن علی بن محمد بن علی حلّی، (ح ۵۳۰ - ح ۶۰۰ق /۱۱۳۶-۱۲۰۴م ) کاتب، فقیه و محدث شیعی است.
شهرتش را از نام نیای بزرگش سَکون (یا سُکون ) گرفته است. بعضی منابع متأخر این نام را سَکّونی نیز ذکر کرده اند.
افندی، عبدالله، ریاض العلماء، به کوشش احمد حسینی، ج۴، ص۲۳۹، قم، ۱۴۰۱ق.
پدرش از دانشمندان و محدثان بنام زمان خویش بود
افندی، عبدالله، ریاض العلماء، به کوشش احمد حسینی، ج۴، ص۲۴۱، قم، ۱۴۰۱ق.
ابن سکون شعر نیز می سروده است و ذوق شعری او در قطعاتی که در منابع موجود نقل شده، مشهود است. یاقوت
یاقوت، ادبا، ج۱۵، ص۷۵.
...