ابن سناءالملک

ابن سناءالملک. [ اِ ن ُ س َ ئِل ْ م ُ ] ( اِخ ) قاضی ابوالقاسم سعیدبن هبةاﷲ. وفات 608 هَ.ق. شاعر مشهور مصری. در حدیث شاگرد ابوطاهر احمدبن محمد سلفی اصفهانی. دیوان شعر و منشآت او معروف و او را ثروتی وافر بوده است. کتاب الحیوان جاحظ را به نام روح الحیوان ملخص کرده و دیوانی نیز به نام دارالطراز دارد.

ابن سَناء المُلک ( ۱۱۵۰ - ۱۲۱۲م ) ( نسب: هبةالله بن جعفر ) کاتب و شاعر مصری بود که نزد ایوبی ها جایگاهی داشت و فارسی را خوب می دانست.
• دارالطّراز: دربرگیرندهٔ موشحات اوست.
• روح الحیوان: چکیده ای از الحیوان نوشتهٔ جاحظ