«ابضاض» واژهای عربی است که در زبان فارسی نیز وارد شده و ریشه در فعل «بَضّ» دارد و بیشتر در متون قدیمی و ادبی دیده میشود. معنای اصلی «ابضاض» اندک عطا کردن یا بخشش کم و ناچیز است و نشاندهنده بخشی است که از نظر مقدار محدود یا کم محسوب میشود. این واژه معمولاً در متون اخلاقی و ادبی برای نقد افرادی به کار میرود که سخاوتمند نیستند و با بخشی اندک رضایت میدهند. «ابضاض» میتواند به رفتار انسان در هدیه دادن، صدقه یا هر نوع بخشش مالی و مادی اشاره داشته باشد. کاربرد این کلمه بار معنایی منفی دارد و نشانه کمسخاوتی یا خودداری از بخشش فراوان است. در برخی متون، «ابضاض» به شکل استعاری برای نشان دادن خساست و محدودیت در هر نوع اعطا یا اهدای چیزی استفاده شده است. این واژه در گفتار روزمره کاربرد ندارد و بیشتر در ادبیات کهن، متون دینی و اخلاقی به چشم میخورد.