ابساط

مترادف‌ها

پهنه، فرش

لغت نامه دهخدا

ابساط. [ اِ ] ( ع مص ) گذاشتن بچه ناقه را با وی و بازنداشتن. || واگذاشته شدن ناقه با بچه خود.
ابساط. [ اَ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ بِسط و بُسط. شتران ماده که با بچه رها کرده باشند.