افق ترسی

افق ترسی. [ اُ ف ُ ق ِ ت ُ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) همان افق حسی است با کمی اختلاف. افق ترسی که آنرا گاه افق حسی بمعنی عام گویند دایره ایست که محیطش از طرف خط شعاعی چشم رسم می شودکه مماس با سطح زمین باشد. این دایره باختلاف قامت ومحل بیننده تفاوت پیدا می کند گاه صغیر و گاه عظیم وبر افق حقیقی منطبق می گردد و در حقیقت همین دایره است که قسمت آشکار و پنهان آسمان را از هم جدا میسازد؛ اما افق حقیقی گاه فاصل است میان ظاهر و خفی و گاه فاصل نیست و افق حسی بمعنی اول هیچگاه فاصل میان آشکار و نهان نمی گردد. پس اینکه مشهور دایره افق را جزء دوائر دهگانه عظام شمرده و در تعریفش گفته اند فاصل میان قسمت ظاهر و مخفی فلک و دو قطبش دو نقطه سمت الرأس و سمت القدم است خالی از تسامح نیست. ( از حاشیه التفهیم چ همایی ص 62 ). و رجوع به افق حسی شود.

همان افق حسی است با کمی اختلاف

💡 گر از آتش همی ترسی به مال کس مشو غره که اینجا صورتش مالست و آنجا شکلش اژدرها

💡 غریبم خاطرم یارا مرنجان گر خدا ترسی به نوشی حاجتم یارا روا کن گر مسلمانی

💡 چه کافری تو که هیچ از خدا نمی ترسی به هیچ بنده برای خدا نمی نگری

💡 نه تو بودی ای پریرخ که زدی بتیغ خلقی ز هلاک من چه ترسی بکشم چنانکه دانی

💡 نار دوزخ چه کند با تو چرا ترسی از او ظاهروباطن تو چون همه از نور خداست