لغت نامه دهخدا
حجرالافروج. [ ح َ ج َ رُل ْ اَ ] ( ع اِ مرکب ) آنرا حجر افروغی و حجر فروغیا نیز نامند. سنگی است که مانند قیشور بر روی آب می ایستد و از استنبول خیزد.مجفف و قابض است و یک دانگ او درحال رفع سم عقرب میکند. ( تحفه حکیم مؤمن ). و صاحب اختیارات گوید: حجرالافروج حجر افروغی ( و در نسخه ای حجر افروی ) گویند ازبلاد روم خیزد و سَبک بود و بر روی آب بایستد و مجفف بود و قبض در وی باشد. چون حل کنند و بیاشامند گزیدگی عقرب را سود دارد- انتهی. و در بعض کتب هندی آمده است: که آن حجر الفضة است. و افروج، فروغیا، افروغ و فریژی ناحیت واقعه در مرکز آسیای صغیر است. ابن البیطار در کتاب مفردات ذیل کلمه حجر الافروج گوید: قال الغافقی قال حنین: یکون فی ارض الروم فی بلد یدعی اولومبوس بینه و بین قسطنطینیه مئتامیل و یطفو فوق الماء کالقیشور و اذا حک و شرب نفع من لسعة العقرب. رجوع به حجرالقیشور شود.
