تکلیف به محال عادی

[ویکی فقه] تکلیف به محال عادی به تکلیف کردن به امر محال به حسب عادت اطلاق می شود.
تکلیف به محال عادی، از اقسام تکلیف به محال و مقابل تکلیف به محال عقلی بوده و عبارت است از آن که مولا مکلف را به انجام فعلی امر کند که امتثال آن برای وی به طور عادی غیر مقدور و محال می باشد، هر چند در نظر عقل محال نباشد، مثل این که مولا، مکلف را به راه رفتن روی آب فرمان دهد.در کتاب « المدخل الی عذب المنهل فی اصول الفقه » آمده است:«التکلیف بالمحال، هو قبیح سواء کان محالا عادیا او عقلیا، و اختلف الاشاعرة فجوزه بعضهم مطلقا و فصل آخرون بین ما محالیته بسبب تعلق علم الله بانه لا یقع و بین غیره، فجوزوا التکلیف بالاول دون الثانی...».

💡 تکلیف شراب است نمک ریزی داغم برگردن پیمانه ی می، خون ایاغم

💡 چون به بیدردان کنم تکلیف صائب جام خویش من که خونها می خورم تا ساغری پر خون کنم

💡 ساکن جنت عدن است و چه جنت به ازین که ز تکلیف ندارد دل او با رعنا