علی مقدسی

علی مقدسی. [ ع َ ی ِ م َ دِ ] ( اِخ ) ابن احمدبن عبدالواحد مقدسی حنبلی. مشهور به ابن بخاری و ملقب به فخرالدین و مکنی به ابوالحسن. رجوع به علی بخاری شود.
علی مقدسی. [ ع َ ی ِ م َ دِ ] ( اِخ ) ابن احمدبن محمدبن سلیمان بن حمزه مقدسی صالحی حنبلی. ملقب به فخرالدین. ادیب و شاعر و نویسنده و خطیب بود. در سال 740 هَ. ق. متولد شد و در 791 هَ. ق. درگذشت. او را اشعار و تعلیقات بسیاری است. ( از معجم المؤلفین از شذرات الذهب ابن عماد ج 6 ص 318 ).
علی مقدسی. [ ع َ ی ِ م َ دِ ] ( اِخ ) ابن انجب ابی المکارم المفضل بن ابی الحسن علی بن ابی الغیث مفرج بن حاتم بن حسن بن جعفربن ابراهیم بن حسن لخمی مالکی. وی از فقهای مذهب مالکی بود و در روز شنبه بیست وچهارم ذی قعده سال 544 هَ. ق. در اسکندریه متولد شد و پس از تدریس در برخی از مدارس آنجا به قاهره رفت و در مدرسه صاحبیة به تدریس پرداخت و در روز جمعه اول شعبان سال 611 هَ. ق. در آنجا درگذشت. ( از وفیات الاعیان ابن خلکان ج 1 ص 356 ).
علی مقدسی. [ ع َ ی ِ م َ دِ ] ( اِخ ) ابن محمدبن خلیل بن محمدبن محمدبن ابراهیم بن موسی حنفی. مشهور به ابن غانم مقدسی و ملقب به نورالدین. رجوع به ابن غانم ( نورالدین علی بن... ) و نیز به علی ( ابن محمدبن... ) شود.
علی مقدسی. [ ع َ ی ِ م ُ ق َدْ دَ ] ( اِخ ) ابن محمدبن علی بن ابی اللطف مقدسی شافعی. مکنی به ابوالفضل. ادیب بود و در سال 856 هَ. ق. در بیت المقدس متولد شد و در 934 هَ. ق. در دمشق درگذشت. او راست: مرالنسیم فی فوائدالتقسیم. و نیز او را اشعاری است. ( از معجم المؤلفین از شذرات الذهب ابن عماد ج 8 ص 203 و ایضاح المکنون بغدادی ج 2 ص 469 و کشف الظنون حاجی خلیفه ص 29 و هدیة العارفین بغدادی ج 1 ص 742 ).
علی مقدسی. [ ع َ ی ِ م َ دِ ] ( اِخ ) ابن مفضل بن علی بن مفرج بن حاتم بن حسن بن جعفر لخمی مقدسی اسکندرانی مالکی. مکنی به ابوالحسین و ملقب به شرف الدین. وی محدث و حافظ و فقیه بود. در سال 544 هَ. ق. متولد شد و در ثغر تحصیل کرد و در ماه شعبان سال 611 هَ. ق. در قاهره درگذشت و در دامنه کوه المقطم دفن گردید. او راست: 1- تحقیق الجواب عمن اجیز له مافاته من الکتاب. 2- ذیل بر ذیل اکفانی بر وفیات النقله ٔکتانی. 3- کتاب الاربعین المرتبة علی طبقات الاربعین.4- کتاب فی الصیام. ( از معجم المؤلفین از الوافی صفدی ج 12 ص 207 و سیرالنبلاء ذهبی ج 13 ص 132 و تذکرةالحفاظ ذهبی ج 4 ص 178 و حسن المحاضره سیوطی ج 5ص 200 ).

ابن منصور بن ناصر مقدسی حنفی ملقب به علائ الدین فقیه و اصولی بود و در سال ۷۴۶ یا ۷۴۸ قمری درگذشت وی مدتی در تنکزیه قدس تدریس میکرد

💡 مقدسی در قرن چهارم هجری زبان گیلان و دیلم و طبرستان را متفاوت معرفی می‌کند و می‌نویسد: «زبان مردم گرگان و قومس با هم قرابت دارد و مردم آنجا «ه» را زیاد به کار می‌برند و می‌گویند «هاکن» و «هاده» و زبان مردم طبرستان بدان نزدیک است مگر آنکه در آن عجله و شتابناکی هست. زبان مردم دیلم پیچیده و برعکس است و گیلانیان «خ» را زیاد استعمال کنند.»

💡 در قرآن، کلمهٔ سرزمین مقدس (در زبان عربی: الأرض المقدسة) حداقل هفت بار آمده‌است و یک بار زمانی است که موسی با قوم یهود به سوی آن خوانده شد: «ای قوم من! وارد سرزمین مقدسی شوید که خداوند برایتان مقرّر گردانیده و باز پس مروید بر پشتهایتان که زیانتان در آن است.»

💡 در روم باستان، جوجه‌ها فقط یک حیوان مزرعه معمولی نبودند. آنها موجودات مقدسی بودند که نقش اساسی در اعمال مذهبی شهر داشتند. اعتقاد بر این بود که مرغ‌های مقدس روم که به پولاریوس نیز معروف هستند، قدرت پیش‌بینی آینده را دارند و قبل از هر رویداد یا تصمیم مهمی با آنها مشورت می‌شد. مرغ‌های مقدس در قفس مخصوصی به نام «پولاریوم» در فروم رم زندگی می‌کردند.

💡 نایبند که یاقوت‌حموی نابند یا ناوپد می‌خواندش و مقدسی نابند آورده‌است و به‌معنی پناهگاه یا حافظ کشتی هاست؛ بد، پت یا پات به معنای حفاظت و نگهبانی است.

💡 آیین‌های کلیسای رسولی ارمنی و پاتاراک مقدسی که به مناسبت‌های ویژه و در روزهای یکشنبه برگزار می‌شود، مختص جشن‌ها یادبودها و مناسبت‌های گوناگون است. از این دیدگاه، کلیسا روزهای خود را به سه گروه بخش می‌کند:(روزهای جشن، روزهای مقدس و روزهای پرهیز)

💡 هوشنگ ایرانی در شعر «کبود»، منظری بدوی از انسان را ترسیم می‌کند. منظری که در شعر فارسی سابقهٔ چندانی نداشته و بعد از او نیز تکرار نشده‌است. این شعر از یک حس‌آمیزی ساده فراتر رفته و افق‌های جدیدی را در مورد انسان، تاریخچهٔ او و نیز ماهیت وجودی‌اش به خواننده عرضه می‌کند. به باور ناصر مقدسی این بینش حاصل درک عمیق شاعر و رشد خاص فرهنگی وی است.