روباه رزک

روباه رزک. [ رَزَ ] ( اِ مرکب ) عنب الثعلب. ( مفاتیح العلوم ). روباه تربک. روباه رزه. رجوع به روباه تربک و روباه رزه شود.

💡 آهو از صدق اگر شود آگاه شیر گیرد به کمترین روباه

💡 بروز رزم اگر شیر آیدش پیش بسی عاجز تر از روباه باشد

💡 همی شیری کنی در کشور ماه ازو رفته زبون داردت روباه

💡 ور زمانه بی سلاح نصرتش جنگ جوید شیر او روباه باد

💡 چو نام دل شنید از دور روباه جهان برچشمِ او شد تیره آنگاه

💡 به تلبیس آن توانی خورد ازین راه کزان طبل دریده خورد روباه