رخت گرای

رخت گرای. [ رَ گ َ / گ ِ ] ( نف مرکب ) راهی. عازم. کوچ کننده. سفرکننده:
گشت از آن تخت نیز رخت گرای
رفرف و سدره هر دو ماند بجای.نظامی.

راهی عازم کوچ کننده سفر کننده

💡 به یزدان کنون سوی پوزش گرای که اوی است بر نیکویی رهنمای

💡 به بیداری و هوشیاری گرای چو دیدی که بخت تو بیدار نیست

💡 ز نیک و بدیها به یزدان گرای چو خواهی که نیکیت ماند به جای

💡 همیشه به یزدان‌پرستان گرای بپرداز دل زین سپنجی‌سرای

💡 تو تا زنده‌ای سوی نیکی گرای مگر کام یابی به دیگر سرای

💡 به نیکی گرای و غنیمت شناس همه ز آفریننده دار این سپاس