امر شرعی

[ویکی فقه] امر صادر شده از سوی شارع را امر شرعی گویند.
امر شرعی، مقابل امر عرفی است و به امری گفته می شود که از سوی شارع مقدس یا کسانی که از جانب وی تعیین شده اند، صادر و متوجه مکلف می شود. این گونه اوامر بر طبق مصالح و مفاسد صادر شده و امتثال آنها موجب سعادت دنیا و آخرت، و مخالفت با آنها موجب شقاوت است؛ بر خلاف اوامر عرفی که معمولا ناظر به ایجاد نظم در روابط اجتماعی است.

💡 محرومی یعقوب از آن است که بگزید شرعی که در آن دیدن فرزند حرام است

💡 پای رای نفس را از تیغ شرعی پی کنیم پای معنی از سپهر و اختران برتر نهیم

💡 خاندان تَمّامی خاندانی از علمای شیعه که در دوران افشار، زندیه و قاجار لقب شیخ‌الاسلامی شیراز و توابع آن و رسیدگی به امور شرعی آن شهر را در اختیار داشتند.

💡 در وصف تو دیوانی از شعر چو پر کرد او پر بر تو کند دعوی از شرعی و دیوانی

💡 به پیش آدم شرعی سجود انقیاد آور گر از شبهت نه چون ابلیس بر پیکار عصیانی

💡 او نه این قانون را شرعی می‌دانست و نه ساختاری را که مشیرالدوله با حمایت روحانیونی همچون سید حسن مدرس برای نظام قضائی چیده بود.