خانه باف

خانه باف. [ ن َ / ن ِ ] ( ن مف مرکب ) جامه ای که در خانه بافته شده باشد. ( ناظم الاطباء ). قماشی که آنرا غلامان و خانه زادان بافته باشند. چنانکه در اصفهان چیزهای کار غلامان شهرت و امتیاز دارند. ( از آنندراج ):
ز کتان و متقالی خانه باف
زده کوهه کوهه چون کوه قاف.نظامی.

جامه ایکه در خانه بافته شده باشد

💡 روستا دارای مسجد و مدرسه راهنمایی و دبستان و خانه بهداشت و جاده آسفالت و آب و برق و گاز و تلفن می باشد

💡 بود از آشیان جغد ره در خانه عنقا در آن بوم و بری کش دارد انصاف تو آبادان

💡 مخور در خانه کس هیچ زنهار که با تو آن کند کان زاغ با مار

💡 در این حین نیروهای اس‌اس خانه را در محاصره خود داشتند.

💡 ساسون مرد خیری بود و از همین روی بخشی از اموال از جمله خانه‌اش را وقف کرد.

💡 در او هر سو چکاوک خانه کرده چو هدهد کاکل خود شانه کرده