دسته چلک

دسته چلک. [ دَ ت َ / ت ِ چ َ ل ِ ] ( اِ مرکب ) چالیک. دو پاره چوب که اطفال بدان بازی کنند یکی دراز بقدر سه وجب و دیگر کوتاه بمقدار یک قبضه و هر دو سر چوب کوچک تیز می باشد و بعربی چوب بزرگ را مقلاة و کوچک را قله خوانند. ( از آنندراج ) ( برهان ). الک دولک. دسته پل.

چالیک. دو پاره چوب که اطفال بدان بازی کنند.

💡 جمعیم چون حواس در آغوش یکنفس گلهای چیدهٔ به همین رشته دسته‌ام

💡 گلزار باغ چرخ که پژمردگیش نیست در انتظار مجلس تو دسته دسته باد

💡 بدو گفت رو خنجری کن دراز ازو دسته بالاش چون پنج باز

💡 پیرعالم اوست در هر رسته‌ای هرچ ازو بگذشت خادم دسته‌ای

💡 فیض خواری بین که رنج صید ما ضایع نشد دسته گل کرد از خون چنگل باز تو را

💡 تا چند شکفته ماند آن دسته گل کز شاخ بچینند و به خارش بندند