گلفشان کردن

گلفشان کردن. [ گ ُ ل َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) گل پاشان کردن. گل پراکندن. گل ریختن:
خوش باشد در بساره ها می خوردن
وز بام بساره ها گلفشان کردن.( از فرهنگ اسدی ).رجوع به گل افشان کردن شود.

💡 مرا به گلشن وصلت رسانده، نیست عبث به بال خویش چو طاووس، گلفشانی من

💡 کی بیاید به کوی تو صنما جز به بوی تو سبب جست و جوی تو چه بود گلفشان تو

💡 رسیده ایم به بزم تو، مهربانی کن شکفته شو ز می، از چهره گلفشانی کن

💡 دیگر بهار شد که هوا گلفشان شود دامن ز خون دیده پر از ارغوان شود

💡 تا باد گلفشان گذرد بر چنار و سرو تا ابر درفشان گذرد بر حضیض و تل

💡 احباب گلفشان به لب جویبار و من خونم ز دیده جوشد و بر طرف جو چکد