حکم مولوی

[ویکی فقه] حکم مولوی حکم صادر شده از شارع به انگیزۀ تحریک مکلف بر عمل است. از خصوصیات حکم مولوی ترتّب ثواب بر امتثال و ترتّب عقاب بر مخالفت و عصیان آن است.
حکم مولوی، در برابر حکم ارشادی به حکمی اطلاق می گردد که شارع مقدس به عنوان مولا به انگیزۀ بر انگیختن مکلف بر فعل یا ترک، آن حکم را صادر کرده است، مانند امر به نماز و نهی از زنا. در حکم مولوی جهت صدور حکم، مولویّت است نه مرشد و ناصح بودن، بر خلاف حکم ارشادی. از این عنوان در اصول فقه سخن گفته اند.
منجزیت حکم مولوی
از خصوصیات حکم مولوی ترتّب ثواب بر امتثال و ترتّب عقاب بر مخالفت و عصیان آن است، مانند امر به نماز ظهر که اگر مکلّف آن را امتثال کند علاوه بر درک مصلحت نماز ظهر، پاداش اطاعت مأمور به نیز به او داده می شود و در صورت ترک آن، علاوه بر فوت مصلحت آن، بر ترک مأمور به عقاب می گردد.

💡 ای پدر از پس پدر داشته عز مولوی ناید یک ثنای تو دردو هزار مثنوی

💡 جواب آن غزل مولوی است این صائب زهی خدا که کند مرگ راپیمبر عیش

💡 جواب آن غزل مولوی است این صائب ز عمر، یکشبه کم گیر و زنده دار مخسب

💡 این جواب آن غزل صائب که گوید مولوی چون بنالم عطر گیرد عالم از ریحان من

💡 خامه خمش کن حزین، این غزل مولوی است شادی جانهای پاک دیده دلهای عشق

💡 از دم مولوی حزین آذر من بهار شد در مگشا و کم نما، گلشن نورسیده را