تناقض مطلقه عامه با دائمه مطلقه

[ویکی فقه] تناقض مطلقه عامه با دائمه مطلقه یکی از اصطلاحات به کار رفته در علم منطق بوده و از اقسام تناقض قضایای موجهه است.
هرگاه دو قضیه با اتفاق در موضوع و محمول و لواحق این دو، در کیف و کم (و اگر موجهه باشد در جهت) اختلاف داشته باشند آن دو قضیه را «متناقضان» و نسبت میان آنها را «تناقض» خوانند. نقیض ضرورت قضیه، امکان طرف مقابل آن است و برعکس، و نقیض دوام قضیه، فعلی شدن طرف مقابل آن است؛ پس قضیه ضروریه ذاتیه با قضیه ممکنه عامه، و قضیه دائمه مطلقه (قضیه ای که در آن به دوام نسبت، مادامی که ذات موضوع موجود است حکم شده) با قضیه مطلقه عامه (قضیه ای که محمول برای موضوع فعلیت دارد) متناقض است. مثال دائمه مطلقه و نقیض آن: هر انسانی همیشه حیوان است. بعضی انسان ها فعلاً حیوان نیستند.
نکته
مطلقه عامه دو اطلاق دارد: یکی در مقابل موجهه (که مرادف با غیر موجهه است) و دیگری در قبال امکان که در این صورت، فعلیت (مثل ضرورت و دوام و امکان در سایر موجهات) قید برای آن است و اینکه تناقض بین دائمه و بین مطلقه در شمار تناقض بین موجهات محسوب شده است مبتنی بر اطلاق دوم مطلقه است، نه اطلاق اول آن.
مستندات مقاله
در تنظیم این مقاله از منابع ذیل استفاده شده است: • مجتهد خراسانی (شهابی)، محمود، رهبر خرد.• سبزواری، ملاهادی، شرح المنظومة.
...

💡 علی دشتی، با برشمردن تناقض‌هایی در شعرهای حافظ، او را شاعری توصیف می‌کند که روحی حساس و تاثیرپذیر دارد. او می‌گوید که حافظ شاعر است و نه فیلسوف. پرویز ناتل خانلری رباعیات حافظ را چه در لفظ و چه در معنی، فاقد ارزش و اعتبار چندانی ندارد می‌داند و معتقد است این اشعار «بر قدر و شأن این غزل‌سرا نمی‌افزاید.»

💡 برتراند راسل به‌وسیلهٔ پارادکس راسل نشان داد که در نظر گرفتن این اصل در نظریهٔ طبیعی مجموعه‌ها موجب تناقض می‌شود، و لذا نظریهٔ طبیعی مجموعه‌های گئورگ کانتور نظریه‌ای ناسازگار است و نیاز به بازنگری دارد.

💡 بسی از تکوین های متعدد ریاضیاتی به سمت تجرید های بالاتر در اواخر قرن ۱۹ میلادی، چالش ها و تناقض نماهای جدیدی را به بار آورد که بررسی نظام مند و عمیق تری را طلب می کرد تا سرشت و محک درستی ریاضیاتی به علاوه وحدت شاخه های متعدد ریاضیات به یک کل همگن بدست آید.

💡 با همه این ادعاها مؤسسه آیرام وابسته به حزب عدالت و توسعه اردوغان که تلاش زیادی برای تحریک اقوام آذری در ایران دارد، ادعا می‌کند که میزان توجه و تولید آثار ترکی در ایران بیش تر شده است که با گفتار گروه‌های جدایی طلب پان ترکیست ایرانی تناقض دارد.

💡 در مرحله‌ای از پروسه رشد جامعه، نیروهای تولید مادی آن با مناسبات تولیدی یا مِلکی (که صرفاً اصطلاحی حقوقی برای بیان همان مناسبات تولیدی است) موجودش، که تا آن زمان چارچوبی برای عملکرد این نیروها فراهم می‌آورده‌اند، دچار تناقض می‌شوند، و این مناسبات از اشکالی برای رشد نیروهای تولیدی مبدل به قیودی بر دست و پای آنها می‌شوند.