باد در کلاه افک

باد در کلاه افکندن. [ دَرْ ک ُ اَ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) کنایه از مغرور و متکبر بودن. ( آنندراج ) ( مجموعه مترادفات ص 256 ). رجوع به باد در زیر دامن داشتن و باد در کلاه بودن و باد در کلاه داشتن و باد در سرکردن و باد در سر داشتن و باد در سر افکندن و باد سنجیدن و باد در سر شدن و باد شود. || خیال فاسد و اندیشه تباه کردن. ( آنندراج ). رجوع به باد سنجیدن و باد در سر کردن و باد در سر داشتن و باد درسر افکندن و باد در کلاه بودن و باد در کلاه داشتن و باد در زیر دامن داشتن و باد در سر شدن و باد شود.

💡 بر سر سیاره باد از نعل خنک او کلاه بر میان کوه باد از بهر طوع او کمر

💡 «کوشک»، «کیوسک» و «کلاه‌فرنگی» به اینجا تغییر مسیر دارند. برای دیگر کاربردها کوشک (ابهام‌زدایی)، کیوسک (ابهام‌زدایی) و کلاه‌فرنگی (ابهام‌زدایی) را ببینید.

💡 روی این باشلوق مادی، کلاهی قرار دارد و دور کلاه دستاری شبیه گلونی‌های امروزی قرار گرفته‌است.

💡 دستار:دستار یا «کلاغه» که به آن «دشلمه»، «مندلی»، «ره شتی»، و «سروین» (سربند) نیز هم گویند و مردان به جای کلاه از آن استفاده می‌کنند.

💡 کمر و کلاه عشقش به دو کون مر مرا بس چه شد ار کله بیفتد چه غم ار کمر ندارم

💡 از جناب او نپیچد هرکه سر چون مهر و مه جزم ساید بر سپهر از سجدهٔ آن در کلاه