دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] انحلال حکمی علم اجمالی به انحلال ناشی از اقامه حجت شرعی نسبت به یک طرف علم اجمالی اطلاق می شود.
انحلال حکمی علم اجمالی، مقابل انحلال حقیقی علم اجمالی می باشد و آن، انحلالی محدود شدن شمول علم اجمالی و خروج بعضی از اطراف، از آن است که سبب آن، اقامه حجت شرعی ( اماره معتبر یا اصل عملی ) بر تنجز تکلیف، در طرف معینی از اطراف علم اجمالی می باشد.
← مثال
همان گونه که از ظاهر عبارت « شهید صدر » به دست می آید، علت این که آن را انحلال حکمی نامیده اند این است که در حقیقت، علم اجمالی از بین نرفته است؛ یعنی علم تفصیلی وجدانی به تنجز تکلیف، در طرف خاصی به وجود نیامده است تا باعث انحلال حقیقی گردد، اما چون اماره معتبر، در حکم علم بوده و حجت است و اصل عملی نیز حجت شرعی است، هر دو باعث می شوند اثر علم اجمالی موجود از بین برود، هر چند خود علم اجمالی موجود است.
