شبهه مقرون به علم اجمالی

[ویکی فقه] ــ شبهه مقرون به علم اجمالی را شبهه مقرون به علم اجمالی گویند. شبهه مقرون به علم اجمالی مقابل شبهه بَدوی قرار دارد. ــ شبهه مقرون به علم اجمالی، شک در مکلّفٌ به با علم اجمالی به اصل تکلیف می باشد.
شبهه مقرون به علم اجمالی، مقابل شبهه بدوی، و به معنای شک در «مکلفٌ به» است، در صورتی که به علم اجمالی به ثبوت تکلیف مقرون باشد؛ به بیان دیگر، شبهه مقرون به علم اجمالی در جایی است که اصل تکلیف به طور اجمالی مسلّم است، ولی مکلفٌ به مشکوک است، یعنی دانسته می شود که یک تکلیف الزامی ( وجوب یا حرمت ) وجود دارد، ولی مکلفٌ به صورت تفصیلی روشن نیست؛ مثل آن که مکلف می داند در ظهر جمعه نمازی بر او واجب گردیده، اما نمی داند نماز ظهر است یا جمعه.مشهور اصولی ها در این مورد، به احتیاط حکم داده اند.
محل بحث
شبهه مقرون به علم اجمالی، در جایی است که تکلیف اجمالًا معلوم، لیکن مردد میان چند چیز است و آن بر دو گونه است:
← شبهه محصوره
فرهنگ نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۵۰۳، برگرفته از مقاله «شبهه مقرون به علم اجمالی».
...
[ویکی فقه] شبهه مقرون به علم اجمالی (اصول).
...

💡 از دیدگاه کنفوسیوس، انسانها وقتی به ساحت انسانیت می‌رسند که از حوزهٔ «انسان طبیعی» که تحت تأثیر زمان بعدی ساخته شده‌است، بگذرند و از سرمشق‌های باستانی و فوق انسانی یعنی خاقان‌های اولیه پیروی کنند. از این رو، برای رسیدن به انسانیت تولدی دوباره لازم است و این تولد تولدی طبیعی و زیست‌شناسانه نیست، بلکه تولدی ما فوق طبیعی و مقرون به علم و آگاهی به جامعهٔ مقدس مورد نظر کنفوسیوس است.