لغت نامه دهخدا
کیل پیمایی. [ ک َ / ک ِ پ َ / پ ِ ] ( حامص مرکب ) کیالی. شغل و عمل کیل پیما. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). پیمودن و سنجیدن با کیل. رجوع به ماده قبل و کیالی شود.
کیل پیمایی. [ ک َ / ک ِ پ َ / پ ِ ] ( حامص مرکب ) کیالی. شغل و عمل کیل پیما. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). پیمودن و سنجیدن با کیل. رجوع به ماده قبل و کیالی شود.
کیالی. شغل و عمل کیل پیما. پیمودن و سنجیدن با کیل.
💡 باد می پیمایی و سر میکشی بادبان عمر بر سر میکشی
💡 چند بگشایی سر انبان لاف؟ چند پیمایی گزاف اندر گزاف؟
💡 همچو نفس تو عمر فرسایی نیست چون آرزوی تو باد پیمایی نیست