لغت نامه دهخدا
کاس پریوس. [ پ ِ ] ( اِخ ) نام یکی از دو تن رؤسای ساخلوی که مأمور دفاع ازقلعه گرنه آس در برابر مهرداد بود. در ایران باستان آمده: رادامیست ( پسر فَرَس من ) چند دفعه بقلعه یورش برد چون بهره مند نگردید محاصره آن را شروع کرد بعد چون نمی خواست با جنگ آن را بگیرد در صدد بر آمد که پولیو ( همکار دیگر کاس پریوس ) را بخرد. کاس پریوس این رفتار پولیو را ضد شرافت رومیها دانست و بالاخره قرار دادند که کاس پریوس نزدفرس من رفته او را از جنگ با مهرداد منع کند و اگر نتیجه نگرفت وضع ارمنستان را بوالی روم در سوریه اطلاع دهد. کاس پریوس همینکه نزد فرس من درآمد از او خواست که قشون خود را از ارمنستان بیرون آرد. او در ظاهر جوابهای گنگ و حتی مساعد میداد ولی در باطن به پسرش پیغام میفرستاد که تسخیر قلعه را تسریع کند. از طرف دیگر پولیو از غیبت کاس پریوس استفاده کرده به مهرداد فشار آورد که با فرس من کنار آید و بالاخره چون شخصی فاسد بود به امید رشوه سربازان را اغواء کرد که بگویند ما جنگ نخواهیم کرد. بر اثر این وضع مهرداد مجبور گردید که داخل مذاکره برای عقد عهدی بشود و از قلعه بیرون آمد. ( ایران باستان ج 3 صص 2426 - 2427 ).
