وصف صریح

[ویکی فقه] وصف صریح، وصف مذکور در کلام به صراحت می باشد.
وصف صریح، که مقابل وصف مقدر می باشد، وصفی است که در کلام به طور صریح ذکر شده و وصف بودن آن روشن می باشد، مانند:«اکرم رجلا عالماً» و یا «فی الغنم السائمة زکاة»، که در این جا، وصف «عالماً» در مثال اول و «سائمة» در مثال دوم روشن است؛ به خلاف وصف مقدر که ظاهر و روشن نبوده و به طور صریح در کلام ذکر نشده است بلکه باید از لابه لای کلام آن را به دست آورد.
وصف صریح در کتاب قوانین الاصول
در کتاب «قوانین الاصول» آمده است:«اختلفوا فی ان تعلیق الحکم علی وصف، یدل علی انتفائه عند انتفاء الوصف ام لا؟ سواء کان الوصف صریحا مثل «اکرم کل رجل عالم» او «فی السائمة زکوة...» او مقدّرا»

💡 کمال و دین ز تو خواهم نه مال دنیی دون صریح گویم نی با کنایت مطوی

💡 خوش برانداخته‌ای پرده که در خواهش می هست در گوش من امشب سخنان تو صریح

💡 خواهی صریح تر به تو گویم که خلق را بعد از محمد عربی کیست پیشوا

💡 به گوش هر چه رسد در نظر هر آنچه درآید دلیل وحدت ذات است و آیتی است صریح

💡 بردی دل حزینم و دادی به دست غم ظلمی چنین صریح نگارا روا نبود