نکو چادری

نکوچادری. [ ن ِ دَ / دُ ] ( حامص مرکب )نکوچادر بودن. صفت نکوچادر. رجوع به نکوچادر شود.

نکو چادر بودن. صفت نکو چادر.

💡 ماه بطحا زهرهٔ یثرب چراغ قم که دوخت دست حق بر دامن پاکش ز عصمت چادری

💡 بر پایهٔ گزارشی از روزنامهٔ جام جم در تیر ۱۴۰۰، سینمای ایران در نمایش چادری‌های سمپاتیک، چهره‌هایی را ساخته است اما «جای چادری‌های قدرتمند و کنشگر همیشه در سینمای ایران خالی بوده» است.

💡 ملگه و برادرش در سیاه چادری تحت نظر بودند و در انتظار فرارسیدن زمان کشتی گرفتن بوده‌اند و موسی نظری به برادر خود می‌اندازد که مقداری نگران است. از برادر خود می‌پرسد: چرا نگران و در فکر فرورفته است؟

💡 جوشش شوق از کجا جنبش ذوق از کجا لذت عمر در کمین رحم به زیر چادری

💡 شیشه می، خورده تا از دست نهیش گردنی دختر رز را نیارد کرد دیگر چادری

💡 جهان بسان یکی چادری شدست یقین کجا ز عید و ز نوروز پود دارد و تار