نقد مکتب رفتارگرایی

[ویکی فقه] نقد مکتب رفتارگرایی (روان شناسی). رفتارگرایی با رفتار کل موجود زنده در رابطه با محیطش سروکار دارد. قوانین ویژه رفتار را می توان از طریق تجزیه محرک و پاسخ پیچیده به اجزای اصلی تر آن به دست آورد.روان شناسی رفتاری واتسون، هم در روش و هم در موضوع کوششی بود در جهت ساختن علمی که از تفکرات ذهن گرایانه و روش های غیرعینی فارغ باشد، یعنی علمی به عینیت و اهمیت علم فیزیک.
در آمریکا نقدهای زیادی به رفتارگرایی صورت گرفت. این نقدها عمدتا از سوی گشتالت گرایان وارد می شد؛ اگرچه افراد دیگری مثل کارل راجرز و دیگران نیز انتقادهایی داشتند.
← نقدهای کافکا
در اروپا رفتارگرایی با چند نوع شیوه برخورد مواجه شد. دوستان و در عین حال دشمنان سرسختی پیدا کرد. در این قاره دشمنان آن فزون تر از حامیانش بودند.یکی از دلایل عمده تفاوت در برابر رفتارگرایی احتمالا جانبداری مکانیکی و مادی گرایانه ای بود که در مخالفت شدید آن با تمامی اشکال ذهن گرایی به چشم می خورد. در بین روان شناسان اروپایی، گرایشی برای جدا کردن جنبه های نظری رفتارگرایی از جنبه های روش شناختی آن وجود داشته است.
← نقدهای ادوارد کلاپارد
۱. ↑ شولتز، دوان پی، تاریخ روان شناسی نوین، علی اکبرسیف، تهران، آگاه، ۱۳۸۴.۲. ↑ میزیاک، هنریک، تاریخچه و مکاتب روان شناسی، رضوانی، آستان قدس رضوی، ۱۳۷۶، ص۵۰۵-۵۰۶.۳. ↑ روزنهان، دیوید ال سلیگمن، آسیب شناسی روانی، سیدمحمدی، تهران، ساوالان، ۱۳۸۶، ص۱۸۹.۴. ↑ هیلگارد، ارنست، نظریه یادگیری، براهنی، جهاددانشگاهی، ۱۳۷۱، ص۳۷۰-۳۷۱.۵. ↑ میزیاک، هنریک، تاریخچه و مکاتب روان شناسی، رضوانی، آستان قدس رضوی، ۱۳۷۶، ص۵۰۵-۵۰۶.
منبع
...