ملحوظ عرضی

[ویکی فقه] محکیّ و مصداق شیء لحاظ شده در ذهن را ملحوظ عرضی گویند.
ملحوظ عرضی، آن چیزی است که نفس انسان در پی ملحوظ ذاتی به آن توجه پیدا می کند و وقتی انسان لفظی را تصور می کند و از آن به مصداق خارجی منتقل می شود، معنای تصور شده در ذهن، ملحوظ ذاتی و مصداق خارجی آن، ملحوظ عرضی نامیده می شود؛
← مثال
۱. ↑ فاضل لنکرانی، محمد، مباحث اصولی، ص۲۸۲.
منبع
فرهنگ نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «ملحوظ عرضی».رده های این صفحه: ملحوظ

💡 در ميان آنها لفظ ( الله ) نيست، زيرا هر يك از آن اسماء، به معناى خاصى دلالت داردولى لفظ (الله ) صفت ويژه اى در آن ملحوظ نيست، بلكه جامع همه آنهاست.

💡 غرض آن كه، انسان آگاه از كيفيت پديد آمدن خود و اين كه هويت او با تعليم اسماء و بامشورت شكل گرفت، براى صيانت هويت اصيل خويش، همه امور ملحوظ در آن را ازقبيل فراگيرى اسماى الهى از يك سو و تعليم يا انباى آن به ديگران بر حسب درجاتمتفاوت متعلمان آن، از سوى ديگر و نيز اصل شورا را از سوى سوم از ياد نخواهد برد وآنها را مايه رشد نهان و نهاد خود تلقى مى كند، نه تكليف وتحميل زايد بر خواسته هاى درونى خويش.