مراد بالتبع

[ویکی فقه] به شیء اراده شده به تبع مطلوب دیگر می گویند.
مراد بالتبع، مقابل مراد بالذات بوده و عبارت است از مرادی که به تبع مراد دیگر مطلوب مرید می باشد، و اراده وی اولا و بالذات به آن تعلق نگرفته است، بلکه در سایه امر دیگر اراده شده است؛ به بیان دیگر، مرادی است که به طور مستقیم و به استقلال، اراده به آن تعلق نگرفته و مرید به آن توجه نداشته و آن را در نظر نیاورده است، بلکه از لوازم وجودی مطلوب و مراد بالذات بوده و به تبع مراد بالذات، اراده به آن تعلق گرفته است، مثل اراده خداوند درباره شرور که اراده تبعی است؛ یعنی خداوند اراده کرده جهان مادی را به وجود آورد، که از لوازم آن، شرور است.

💡 و البته چنانكه نظريات علمى نشان مى دهد و قرآن كريم نيز تصريح مى كند، زندگىجامعه انسانى در اين جهان ابدى نيست و طبعاتكامل نوع وى نامتناهى نخواهد بود و از اين روى، كليات وظايف انسانى از جهات اعتقاد وعمل ناگزير در مرحله اى متوقف خواهد شد بالتبع نبوت و شريعت نيز روزى كه از جهتكمال اعتقاد و توسعه مقررات عملى به آخر مرحله رسيد، ختم خواهد گرديد.

💡 کاهش سطح مقطع در مفتولهای با مقطع کوچک عموماً ۱۵ تا ۲۵ درصد و در مفتولهای با مقطع بزرگ ۲۰ تا ۴۵ درصد است. در فرایند کشش مفتول، توالی دقیق قالبها تابعی از کاهش سطح مقطع، اندازه مقطع مفتول ورودی و اندازه مقطع مفتول خروجی است. هنگامی‌که میزان کاهش سطح مقطع مفتول تغییر کند، توالی قالبها هم بالتبع باید تغییر کند.

💡 حتما بايد از وسائل وجودى استفاده كند، مثلا ما ميخواهيم در لحظه معينى اطاق را براى ظاهركردن عكسى تاريك كنيم ناچاريم جلوى نور را بگيريم تا ظلمت در اين لحظه معين بوجودآيد، چنين ظلمتى مخلوق است (مخلوق بالتبع ).

💡 نكته: اسماء الله اگر بنحو اطلاق ملاحظه شوند همه آنها مى شوند از اسماى مستاثرالهى كه احدى با حق تعالى در مقام اطلاق و بالذات شريك نيست و اسماء الله بنحواطلاق و بالذات مظهر بر نمى دارند كه در مظاهر بنحو اطلاق تجلى نمايند و انسانكامل مظهر اتم آنها است امانه بنحو اطلاق و بالذات، بلكه بنحو بالتبع و مظهريت كهاين مظهر و ممكن است و آن بالذات و واجب.

💡 در پاسخ مى گوييم: از آنجا كه همانا اين حقايق نسبت به آنچه كه در اين نشئه مادى ونفس بدنى است، نسبت باطن به ظاهر مى باشد و هر خصوصيت وجودى متعلق به ظاهر، درواقع متعلق به باطن است و خود آن با معرض و بالتبع است؛ لذا ادراك ضروريى كهنفس نسبت به خودش دارد، اولا و در واقع، متعلق به باطن است و به عرض و تبع آن،متعلق به خود نفس ‍ مى باشد.