قصب شکرریز

قصب شکرریز. [ ق َ ص َ ب ِ ش َ / ش ِ ک َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نیشکر:
یا ابوبکر توئی چون قصب شکّرریز
وین یکی مؤذن خام آمده ای از فرعون.منجیک.

نیشکر

💡 این زمان با من دل‌خسته شدی شکرریز از ادای سخن و از نگه عذرآمیز

💡 تا گشت نبات شکرین تو شکرریز بگداخت ز غم قند و شکر جوش برآورد

💡 تا بیاد لب جانانه سخن گفت صغیر کی ز لب در عورض گفته شکرریز نبود

💡 ریزد شکر از لعل لبت گاه تکلم جان برخی آن لعل شکرریز کنم من

💡 از می لعل شکرریز لبش بر زبان فیض این‌ها می‌رود

💡 طبعش ز بس‌ گهرخیز اندر گه سخا لطفش ز بس شکرریز اندرگه سخن