قائنی کافی بن محتشم

[ویکی نور] میرزا ابو جعفر کافی بن محتشم بن عمید الملک بن محمد بن نظام الدین قاینی درخجی، فیلسوف و دانشمند مسلمان ایرانی خراسانی عصر صفوی است که در زمان خود میان فضلایی امثال شیخ بهاء الدین محمد عاملی و سایرین مشهور بوده است. قاینی عموی محتشم قاینی پسر میرزا هادی از شعرای قاین در اواخر قرن یازدهم یا اوایل قرن دوازدهم است.
از پایان کتاب التسهیل استفاده می شود که میر ابو القاسم فندرسکی و میر معز الدین محمد بن محمد بن تقی الدین محمد حسینی اصفهانی استادان وی بوده اند، و قاینی از محضر آنها مستفیض گشت. و چنانکه از هامش رساله العقل و العاقل و المعقول بر می آید، شیخ علی بن محیی الدین جامعی عاملی تونی نیز از استادان او بود.
قاینی دارای طبعی موزون بود و منظومه ای به نام خردنامه داشت که به کافی تخلص می نمود.
او به خط کوفی نیز آشنایی کامل داشت و نمونه های زیادی از آن در مطاوی صفحات کتاب التسهیل دیده می شود.
2- مقاله فی بیان حال المعاد
4- شرح ابیات سبعه خواجه طوسی در مراتب موجودات

💡 عبدالبهاء فرزند ارشد بهاءالله و جانشین منصوب او، در دورهٔ جانشینی خود چهار نفر ایادی را که به‌طور مستمر به فعالیت‌های خود در پیروی از عبدالبهاء ادامه می‌دادند هدایت کرد. آن‌ها در محافظت آیین بهائی در مقابله با حملات پشتیبانان محمدعلی، برادر کوچک‌تر و ناتنی عبدالبهاء، که اختیارات او را به‌عنوان جانشین منتخب بهاءالله به چالش می‌کشیدند، نقش برجسته‌ای داشتند. عبدالبهاء در کتاب تذکرةالوفا به چهار نفر از بهائیان که در طول زندگانی خود به انجام وظایف انتشار تعالیم بهائی و آموزش مرام و اخلاق با ازخودگذشتگی مشغول بودند، به عنوان ایادی امرالله نام برده‌است. این افراد عبارت‌اند از آقا محمد قائنی (نبیل اکبر)، آقا میرزا علی‌محمد ورقا که با پسرش روح‌الله زندگی خود را در راه دیانت بهائی از دست دادند، محمد رضای یزدی، و ملا صادق مقدس خراسانی که در بین بهائیان به اسم‌الله الاصدق هم معروف است.

💡 سید حسین یعقوبی قائنی در بخشی از وصیت‌نامه خود چنین بیان داشته است: