فیل گیر

فیل گیر. ( نف مرکب ) پیل گیر. ( فرهنگ فارسی معین ). آنکه پیل را گیرد و رام کند، یا بر پیل غلبه کند در نبرد. پیل افکن. رجوع به فیل افکن شود.

💡 دگر روز شمشیر زهر آبدار برآرید ازین فیل گوشان دمار

💡 تزلزل در آن زنده فیلان فتاد چو ابری که گردد پریشان ز باد

💡 همان تخت دیبای چین دو هزار ز دندان فیلان فزون از شمار

💡 یکی نامور گرد سرهنگ داشت که با فیل گردان سر جنگ داشت

💡 صد حربه در آستین عشق است همچون خرطوم فیل جنگی

💡 چو گردد هوا ز آتش مهر گرم بسوزد ز گرمی بران فیل چرم