فکاهی نویسی

فکاهی نویسی. [ ف ُ ن ِ ] ( حامص مرکب ) کار فکاهی نویس. نوشتن مطالب خنده آور. رجوع به فکاهی، فکاهی نویس و فکاهة شود.

کار فکاهی نویس. نوشتن مطالب خنده ور.

💡 به نقل از ابوالقاسم صادقی، مدیر مسئول وقت مجله فکاهیون: «همزمان با چاپ نشریه فکاهیون آقای صابری (گل آقا) که آن زمان مشاور آقای خاتمی بود نیز مجوز چاپ نشریه طنز گرفت [...] پس از مجوز او و به سبب وسعت اختیارات او در این حوزه من از چاپ نشریه کنار کشیدم»

💡 فعالیت مجله تهران مصور به چهار دوره تقسیم می‌شود که اولین دوره به صاحب امتیازی عباس نعمت از ۱۳۰۸–۱۳۲۰ در تهران در ۱۶ صفحه و با قطع وزیری بزرگ، روزهای شنبه هر هفته منتشر می‌شد. مقالات آن عمدتاً اجتماعی، تاریخی و فکاهی و شامل اخبار روز بود و به لحاظ محتوا نشریه خوبی به‌شمار می‌رفت. تهران مصور در ۱۳۲۰ شمسی برای مدتی تعطیل شد.

💡 مارول در طول زندگی‌اش فقط به عنوان نویسندهٔ قطعات طنز و فکاهی به نظم و نثر اندک شهرتی داشت و سروده‌های جدی او تنها پس از مرگش به چاپ رسید. اشعار مارول اغلب آمیزه‌ای ظریف از جد و طنز است به طوری که اندیشه‌ای جدی در پس کلامی به ظاهر فکاهی و شیطنت‌آمیز نهفته است.

💡 آتنه (به انگلیسی: athenios/athenee) مورخ و خطیب یونانی سده‌های دوم و سوم میلادی بود که در نوکراتیس مصر به دنیا آمد. تألیف مهم او ضیافت سوفسطائیان است که در سی جلد تدوین شده و بعدها به پانزده جلد کتاب تقلیل یافته‌است. این اثر، دائرةالمعارفی است که از جهت تاریخی حائز اهمیت فراوان است. وی همچنین به گردآوری داستان‌های کوتاه فکاهی و تاریخی پرداخته‌است.