فتح الابواب بین ذوی الالباب و بین رب الارباب فی الاستخارات

[ویکی نور] «فتح الأبواب بین ذوی الألباب و بین رب الأرباب فی الاستخارات» تالیف سید رضی الدین، علی بن طاووس حلی (589 - 664 هجری) در موضوع اثبات جواز و مشروعیت استخاره و انواع آن و استدلال های مخالفین و جواب آنها می باشد.
پیرامون مسئله استخاره و جواز و ترغیب به آن نزدیک به 30 عنوان کتاب نوشته شده و به صورت متفرقه نیز در بسیاری از کتب ادعیه و روایی باب هایی به این موضوع اختصاص یافته است.
اولین کتابی که در این موضوع و به صورت مستقل نوشته شده کتاب «الاستخارة» از محمد بن مسعود عیاشی، از بزرگان قرن سوم و صاحب تفسیر معروف عیاشی است.
پس از او، احمد بن سلیمان بصری معروف به زبیری شافعی متوفای اوایل قرن چهارم هجری کتابی با عنوان «الاستخارة و الاستشارة» تألیف نمود.
از این دو کتاب تنها نامشان به ما رسیده و اصل کتابها در حوادث تاریخ از بین رفته اند.

💡 اعلم يا ولى اللّه ! ان الابواب التى كان يصعد منها عملك يبكى عليك ! و ان محرابك ومصلاك يبكيان عليك !

💡 و در قسمت دوم در حديثى از پيامبر مى خوانيم: من قرء سوره حاميم المومن لم يبق تجى ءكل حاميم منها فتقف على باب من هذه الابواب تقول اللهم لاتدخل من هذا الباب من كان يومن بى و يقرانى روح نبى و لا صديق و لا مؤ من الا صلواعليه و استغفروا له: (هر كس سوره حاميم مؤ من را بخواند همه ارواح انبيا و صديقان و مؤمنان بر او درود مى فرستند و براى او استغفار مى كنند) (3).

💡 يا رب الارباب و يا مسبب الاسباب و يا مفتح الابواب و يا معتق الرقاب الهى فىالسماء عرشك و فى الارض قدرتك يا حى يا قيوم ياذالجلال و الاكرام.

💡 و چه بسا به خود آشور و پايتختش (نينوا) هم مى رسيدند، و آن را محاصره نموده دستبه قتل و غارت و برده گيرى مى زدند، بناچار پادشاه آن ديار براى جلوگيرى از آنهاسدى ساخت كه گويا مراد از آن سد (باب الابواب ) باشد كه تعمير و يا ترميم آنرا به كسرى انوشيروان يكى از ملوك فارس نسبت مى دهند. اين گفته آن مورخين است وليكن همه گفتگو در اين است كه آيا با قرآن مطابق است يا خير ؟.

💡 يا مالك الرقاب و يا هازم الاحزاب يا مفتح الابواب يا مسبب الاسباب سبب لنا سببا لانستطيع له طلبا بحق لا اله الا الله محمد رسول الله صلى الله عليه و على اله اجمعين.(133)