عطاءالملک جوینی

[ویکی فقه] عطا ملک جوینی، ملقب به علاءالدین صاحب دیوان (۶۲۳ ـ ۶۸۱) از رجال و مورخان معروف اوائل دوره مغول است. وی در سال ۶۵۴ توسط امیر ارغون به هلاکو معرفی و نزد او تقرب یافت. پس از فوت هلاکو وی و برادرش شمس الدین (صاحب دیوان)، سبب رونق دولت اباقاخان مغول بودند و عطاملک حکومت بغداد و عراق را اداره می کرد. او مولف تاریخ جهان گشای جوینی است. انشاء این کتاب، بلیغ و از لحاظ اطلاعات تاریخی نفیس و کم نظیر است. وی حاکمی نیکوکار بود که با آوردن آب فرات به کوفه در عمران و آبادانی سرزمین نجف سهم بسزایی داشت. آنان در ترویج دین، احیای ارزش های اسلامی و احترام به علما سعی بلیغ داشتند.
سایت اندیشه قم
...

💡 عطاء الله روحی همچون پدر در حوزه علمیه تحصیل و تدریس کرد و به عطاءالملک ملقب شد. نخستین بار در انتخابات دوره پنجم مجلس شورای ملی در سال ۱۳۰۲ به نمایندگی از سیرجان برگزیده شد و به تهران رفت. همین مجلس بود که به انتقال سلطنت از خاندان قاجار به رضاشاه رأی داد. پس از به پادشاهی رسیدن رضاشاه، روحی در نخستین دوره در سال ۱۳۰۵ از جیرفت به نمایندگی انتخاب شد (دوره ششم) و تا دوره چهاردهم بر این کرسی نشست. او با تشکیل مجلس سنا در سال ۱۳۲۸ سناتور انتخابی از استان کرمان شد.