شاتله ان بری

( شاتله آن بری ) شاتله آن بری. [ ت ُ ل ِ ب ِ ] ( اِخ ) ( لو ) مرکز کمون سن - اِ - مارن، از آروندیسمان ملن؛ دارای 1050 نفر جمعیت است.

💡 دوبوآ این جاه‌طلبی را داشت که آهنگساز اپرا شود، او با آنکه موفق شد در سال ۱۸۷۳، اپرای گسل امیر[ژ][س] با لیبرتو ژول باربییر و میشل کاره را در تالار قدیمی «تئاتر کلونی»[ش] در پاریس اجرا کند، اما نتوانست جای پایی در شرکت‌های بزرگ اپرای پاریس برای خود پیدا کند. دوبوآ در سال ۱۸۷۸ موفق شد برای اثری به نام بهشت گمشده[ص] جایزهٔ «مؤسسهٔ رقابتی موسیقی» که توسط شهر پاریس برگزار می‌شد، به‌طور مشترک با بنجامین گدار[ض] کسب کند، بهشت گمشده ابتدا با هزینۀ عمومی در نوامبر ۱۸۷۸، و دو بار دیگر در تئاتر دو شاتله، اجرا شد.

💡 او در سال‌های حضور در فرانسه هم در حلقهٔ لوئی آلتوسر و فرانسوا شاتله بود و هم به حوزهٔ گروهی از کشیش‌های یسوعی که در مسائل فلسفی در سطح بالایی بودند رفت‌وآمد داشت و با یکی از مفسران مطرح هگل در ارتباط بود.