سیدابوالبقاء بن ابوالولی موسوی ابرقویی اصفهانی

[ویکی فقه] ابوالبقاء بن ابوالولی موسوی ابرقویی اصفهانی، از شعرا و خوشنویسان اصفهان بوده است.
میرزا ابوالبقاء فرزند شاه ابوالولی بن شاه ابوالفتح موسوی ابرقویی، شاعر ادیب فاضل خطّاط، از اصفهان به هندوستان سفر کرده، و مورد احترام حکیم داوود (تقرّب خان) قرار گرفت سپس به اصفهان بازگشت، و در مسجد تقرّب خان (مسجد حکیم) به تحصیل مشغول شد. علاوه بر شعر و ادب، خطّ نستعلیق را خوش می نوشته، قطعات خوشنویسی متعدّد به خطّ زیبای او در کتابخانه ها وجود دارد، این بیت از او است: "کجای تاب عشقت دل به مرغ نامه•••بربندد به جای نامه مدّ آه بر بال اثر بندد."
نصرآبادی، محمدطاهر، تذکره نصرآبادی، ج۱، ص۱۶۷.
۱. ↑ نصرآبادی، محمدطاهر، تذکره نصرآبادی، ج۱، ص۱۶۷.۲. ↑ بیانی، مهدی، احوال و آثار خوشنویسان، ج۱، ص۲۲-۲۳.۳. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه الی تصانیف الشیعه، ج۹، ص۳۷.
مهدوی، سید مصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۱، ص۲۳۴.
...

💡 نویسندهٔ مقامات حمیدی، جنبه‌های تاریخی، واقعی و اخلاقی را به نحو شگفت‌آوری به هم آمیخته‌است. این کتاب یک بار توسط سید علی‌اکبر ابرقویی، استاد دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه اصفهان، در حدود سال‌های ۱۳۳۰، و بار دیگر توسط رضا انزابی‌نژاد در سال ۱۳۶۵ تصحیح شده‌است.