سیب باباادم

( سیب باباآدم ) سیب باباآدم. [ ب ِ دَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) مهره حلقوم که در گلوی کودکان مراهق برآید و به تازی قردوحه نامند. ( از ناظم الاطباء ). در کتاب کالبدشناسی هنری تألیف کیهانی ص 188 سیب آدم ضبط شده است.

( سیب بابا آدم ) مهره حلقوم که در گلوی کودکان مراهق بر آید و بتازی قردوحه نامند

💡 او همه مردمی و مردی با بیم و امید راست سیبی به دو نیم او پسری با پدری

💡 سرو قد! سیب زنخدان تو دیدم گفتم چشم بد دور که سروی ثمر آورده برون

💡 داستان این سریال دربارهٔ سیب فروش فقیری ست که صاحب ثروت عظیمی می‌شود.

💡 هوای گلشن فردوس بی غبار بود چگونه سیب زنخدان او غبار گرفت؟

💡 ای وادیی که سیب در او رنگ و بوی یافت مغز ترنج نیز معطر شد و ثمین

💡 صائب از پاس ادب گردید ازان زلف دراز دست کوتاهم به آن سیب ذقن نزدیکتر