سپیده بالای

سپیده بالای. [ س َ /س ِ دَ / دِ ] ( اِ مرکب ) صبح کاذب. ( شرفنامه ). روشنی صبح صادق که آن را سپیده دم نیز گویند. ( آنندراج ).

کاذب روشنی صبح صادق که آنرا سپیده دم نیز گویند

💡 ز شب سیه چه نالم؟ که فروغ صبح رویت به سپیده سحرگاه و به ماهتاب ماند

💡 سپیده نافه گشایست و باد غالیه افشان شراب مشک نسیمست و مشک غالیه آمیز

💡 سپیده دم که نسیم بهار می آمد نگاه کردم و دیدم که یار می آمد

💡 ز آبی که ابر بر رخ گل زد سپیده دم شستست نوبهار ز صبر و قرار دست

💡 همچنین کشف آثاری همچون تپه‌های چغامیش سبب شده که دزفول را شهری از سپیده دم تاریخ بنامند.