سراچه ٔ ادرنگ

( سراچه آدرنگ ) سراچه آدرنگ. [ س َ چ َ / چ ِ ی ِ دَ رَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) به معنی سرای سپنج که کنایه از دنیا باشد. ( برهان ) ( آنندراج ). سرای خاک و سرای ششدر از مترادفات آن است. ( آنندراج ).

( سراچه آدرنگ ) بمعنی سرای سپنج که کنایه از دنیا باشد.

💡 غفلتِ حافظ در این سراچه عجب نیست هر که به میخانه رفت بی‌خبر آید

💡 از این سراچه غم شاد کی شود اهلی؟ مگر دری بگشاید از آن سرای مرا

💡 چو آفتاب نگنجد درین سراچه کجا شود به کلبه تاریک همنشین با من

💡 ز آنکه در این سراچه دلگیرم پای در بند و تن بزنجیرم

💡 امید هست که تا هست نوبهار خزان درین سراچه حیرت مهیمن وهاب