ریش کشان

ریش کشان. [ ک َ / ک ِ ] ( نف مرکب، ق مرکب ) در حال کشیدن ریش. ( یادداشت مؤلف ): پیادگان قاضی وی را ریش کشان به محکمه بردند. ( یادداشت مؤلف ):
کوسه کم ریش دلی داشت تنگ
ریش کشان دید یکی را به جنگ.؟

در حال کشیدن ریش

💡 چند نصیحتم کنی کز پی نیکوان مرو چون نروم که بیخودم شوق همی‌برد کشان

💡 فریب نام صغیر از تو کی خورد زاهد بکیش باده کشان نام مایهٔ ننگ است

💡 سر ما خاک ره درد کشان خواهد بود واعظ، افسانه مفرما، که نمانی جاوید

💡 چو بیدار شد شحنه، برداشت سیم خرامید دامن کشان چون نسیم

💡 کزین سان سواری که دادی نشان نماند به تنها ز گردن کشان

💡 خم سپهر برین را به دست بردارند سبو کشان ضعیف شرابخانه عشق