روباهی کردن

روباهی کردن. [ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) کنایه از مکر و حیله کردن بود. ( انجمن آرا ). کنایه از مکر و حیله ورزیدن باشد. ( برهان قاطع )( آنندراج ). رجوع به روباه بازی کردن و روباهی شود.

( مصدر ) حیلهگری مکر کردن.

💡 به افسون روباهی آن شیر‌مرد زر پخته را بر می خام خورد

💡 ولی چون بخت روباهی نمودش ز شیری و جهان‌گیری چه سودش

💡 فتادی بر همه اعضاش لرزه چو روباهی که بیند شیر شرزه

💡 آن یکی چون خوک گمراهی شده وان دگر از حیله روباهی شده

💡 دشمن برگشته بخت توست روباهی که او پنجه با سر پنجه شیر دلاور می کند

💡 چیست روباهی تلاش ساز و برگ شیر مولا جوید آزادی و مرگ