رحیل زدن

رحیل زدن. [ رَ زَ دَ ] ( مص مرکب ) قصد رحیل کردن. سخن از رحیل گفتن:
سعدیا تا کی این رحیل زنی
محمل از پیش نافرستاده.سعدی.

قصد رحیل کردن سخن از رحیل گفتن

💡 بود ز روی تو روشن به صد دلیل مرا که روز هجر تو باشد شب رحیل مرا

💡 جهاندار فرمود تا یک‌دو میل کند لشگر از طرف دریا رحیل

💡 آنچنان زی در او که وقت رحیل بیش باشد به رفتنت تعجیل

💡 خرد ز خطه مشرق نموده عزم رحیل هنر ز کشور اسلام بسته بار سفر

💡 ظرف وصال نیست من تنگ ظرف را طبل رحیل هوش من آواز پای توست

💡 ز ما رقیب چو بیگانه بود روز رحیل رها نکرد که با یار آشنا برویم