ربع مدبر

ربع مدبر. [ رُ ع ِ م ُ ب ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) ربع مؤنث. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). رجوع به ربع مؤنث شود.

💡 خواهد که خرمن تو بسوزند نیز هر مدبری که سوخته شد خرمنش

💡 فرمود: با شكسته شدن عزمها و همت ها؛ چون تصميم به انجام كارى گرفتم، مانعشد. و چون عزم كردى پس قضاى الهى با عزمم مخالفت نمود؛ پس دريافتم كه مدبر،كسى است جز من.

💡 از اول و آخرش بپرسیدم آنگاه وز علت تدبیر که هست اصل مدبر

💡 هزار فرسنگ از چون خودی چو بگریزم بجاست لیک چو من مدبری بدهر کجاست؟

💡 پشت امم، مدبر روی زمین که هست خاک جناب عاطفتش پادشه نشان

💡 زین هوس مردم که وقتی سر نهم بر آستانت بین چه جایی می نهم من هم چنین مدبر سری را