ربابه الهى

[ویکی اهل البیت] ربابه الهی، (عالم، نویسنده، متوفی سال 1400 هـ.ق) فرزند عالم زاهد آیت الله آقا میرزا محمدرضا الهی است. خانم الهی بیشتر تحصیلات مقدماتی را در محضر پدر گذراند، از دیگر اساتید وی مجتهده امین و حجة الاسلام شیخ مرتضی اردکانی بوده اند.
بیشترین عامل پیشرفت این بانو تشویق و ترغیب پدر بود که خود از مدرسین حوزه علمیه اصفهان در زمینه فقه و اصول بوده است. از خانم الهی آثار و تألیفات متعددی باقی مانده است و بیشتر آن ها جنبه اخلاقی و معنوی دارند و مشتمل بر توضیح آیات، روایات و حکایات اند.
از جمله کتاب های ایشان که به طبع رسیده می توان از الجنة والرضوان، توحید، چهل حدیث، کشکول الهی، لؤلؤ و مرجان والدر والیاقوت نام برد. وی همچنین دو بار قرآن کریم را با دست خط خود به رشته تحریر درآورد.
بانو ربابه الهی در سال 1335 هـ.ق در شهر اصفهان و در یک خانواده مذهبی دیده به جهان گشود. ایشان از شدت علاقه ای که به امور دینی و کتب مذهبی داشت در دوران عمر ازدواج نکرد. ایشان در پایان عمر به علت ابتلا به بیماری سرطان در 23 رجب 1400 هـ.ق دار فانی را وداع گفت.
معاونت پژوهش مرکز حوزه های علمیه خواهران, بانوان عالمه و آثار آن ها

💡 ربابه دلتنگ اردبیل بود. او برای شب‌های زیبای اردبیل دلتنگ شده بود. برای زمستان اردبیل، برای بهار اردبیل.

💡 جواد موفقیان در سال ۱۹۲۷ (بهمن ۱۳۰۵) در تهران متولد شد. پدرش، رضا، هنگامی که یک ساله بود، بر اثر سکته مغزی درگذشت؛ به گفته وی، مادرش، ربابه، الهام بخش نیکوکاری او بود.

💡 ربابه پروانی درویش (زاده ۱۳۵۵ ولسوالی بگرام ولایت پروان) سیاستمدار افغانستان و نماینده مردم ولایت کابل در دوره شانزدهم مجلس نمایندگان است. وی در مجلس شانزدهم نمایندگان افغانستان عضو کمیسیون امور زنان، جامعه مدنی و حقوق بشر می‌باشد.

💡 روزبه در اردیبهشت ۱۳۰۰ در خانواده‌ای مذهبی و مبارز در شهر زنجان به دنیا آمد. پدرش کربلایی محمود خیاط فرزند جواد زنجانی، از شاگردان میرزا محمدتقی شیرازی بود و مادرش سیده ربابه دخت حاج سیدتقی، از سادات زنجان شمرده می‌شد.

💡 رباب وقتی رُو میکُند دل و جیگرُم اُو میکُند(وقتی رباب راه میرود دل و جگرم را آب میکند)/رباب رباب ربابه حال رباب خرابه

💡 ربابه مرادوا (زادهٔ ۲۱ مارس ۱۹۳۰ اردبیل – درگذشتهٔ ۲۸ اوت ۱۹۸۳ باکو) (به شمسی ۱ فروردین ۱۳۰۹ اردبیل – ۱۴ شهریور ۱۳۶۲ باکو) خواننده ایران زاده ی آذربایجانی بود.