دعای عرفه امام سجاد

[ویکی شیعه] دعای عرفه امام سجاد (ع). دعای عرفه امام سجاد(ع) دعای چهل و هفتم و طولانی ترین دعای صحیفه سجادیه است که در ۱۳۳ فراز تنظیم شده است. این دعا بعد از دعای عرفه امام حسین (ع) از مشهورترین دعاهای روز عرفه است و در میان دعاهای صحیفه سجادیه، از اهمیت ویژه ای برخوردار است، به گونه ای که برخی از منابع، فقط به شرح این دعا پرداخته اند.
آموزه های این دعا را می توان در چند موضوع اصلی برشمرد: خداشناسی، امام شناسی، درود بر رسول خدا(ص) و اهل بیتش، اعتراف به خطا و درخواست حوائج. امام سجاد(ع)به معرفی ائمه و ویژگی های ایشان می پردازد و امامان را برگزیدگان، خزانه داران علم الهی، حافظان دین، خُلفای الهی و وسیله نجات مردم می خواند.
دعای عرفه از جمله دعاهای معروف و پراهمیت صحیفه سجادیه است. علاوه بر آثاری که مجموع دعاهای صحیفه سجادیه را شرح کرده اند، آثاری نیز به صورت اختصاصی به شرح این دعا پرداخته اند.

💡 اکنون کنم دعای تو تا در دعای تو خرم مگر شود دل بیمار در برم

💡 به کار هر که فتد عقده ای درین عالم شود گشاده ز دست دعای درویشی

💡 اثر بی‌شمارست و در انتظار دعای که اینجا نیاید به کار؟

💡 بگذشت و گریبان نزدی چاک «نظیری » پیش چه بلا دست دعای تو سپر بود

💡 مژگان که کرد روی به محراب ابروان مانا برای شاه دعای دوام کرد

💡 مرکز خط امانم از هجوم اشک خلق چشم حاسد بود سامان دعای جوشنم